Διαχείριση ψεύδους

800px-Greece_Parliament

Σαν συνειδητό φιλοευρωπαϊστή η εξέλιξη του eurogroup με την κατ’αρχήν συμφωνία με ανακουφίζει. Δεν θάθελα με τίποτα να διακινδυνευτεί η ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας, που είναι η μόνη μακροπρόθεσμη στρατηγική που είναι ικανή να τής εξασφαλίσει ευημερία και ασφάλεια. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

Η κυβέρνηση Τσίπρα ήρθε στην εξουσία με μια ατζέντα που δεν είναι συμβατή με τις αποφάσεις στο eurogroup και αυτό ήδη άρχισε να δημιουργεί κάποιες πρώτες αντιδράσεις που προτού απειλήσουν τη κυβέρνηση θα απειλήσουν αυτές τις αποφάσεις. Όσοι κυβερνητικοί βουλευτές-και ευρωβουλευτές, κυρίως αυτοί προς το παρόν-αντιδρούν κάνουν πολύ καλά σε σχέση με τα προεκλογικά λεγόμενα τους και με τις πραγματικές τους απόψεις. Είναι συνεπείς και με τα λόγια τους και με τις απόψεις τους και μάλιστα τόσο συνεπείς ώστε να συγκρούονται με μια κυβέρνηση-τη δικιά τους κυβέρνηση-που δεν έχει καν κλείσει ούτε ένα μήνα στην εξουσία. Ομολογουμένως κάτι εξαιρετικά ασυνήθιστο στα πολιτικά χρονικά. Για την ακρίβεια ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ! Παρόλα αυτά-και αυτό πάντως πρωτοφανές είναι-καθόλα ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση θα πρέπει από την επείγουσα ανάγκη του ρεαλισμού, να διαχειριστεί τα προεκλογικά της ψέμματα με ένα τέτοιο τρόπο που να μη ριψοκινδυνέψει τις πρόσφατες αποφάσεις της. Είναι σε θέση να το κάνει; Τής αρκεί η ανοχή του εκλογικού σώματος, που όμως δεν είναι και εγγυημένη;(οι αστείες συγκεντρώσεις του Συντάγματος ασφαλώς δεν συνιστούν ούτε αποδοχή ούτε ανοχή ούτε υποστήριξη αλλά προανάκρουσμα καθεστωτισμού).

Έχουμε ξαναγράψει ότι για όλο αυτό το διάστημα που η κυβέρνηση προσαρμόζεται στα νέα της καθήκοντα είναι λογικό και επιβεβλημένο να μη τής γίνεται κριτική-άλλωστε ακόμη δεν άρχισε το νομοθετικό της έργο ακόμη για να έχουμε σαφή εικόνα της πολιτικής της. Όμως δεν θα μας άρεσε να δούμε σπασμωδικές κινήσεις εκνευρισμού που μπορεί να οδηγήσουν σε εκτροχιασμό, σαν αυτόν που ζήσαμε με τον πανικόβλητο Παπανδρέου και το απονενοημένο του Δημοψήφισμα. Τόχουμε ξαναγράψει ότι δεν μπορεί ο θεσμός του Δημοψηφίσματος να χρησιμοποιείται για να ξεπλένει τις αδεξιότητες και τις απάτες των πολιτικών ή για να τους βγάζουν από τη δύσκολη θέση να είναι εκείνοι που θα παίρνουν το βάρος των αποφάσεων. Γι’αυτό το λόγο δεν εκλέχτηκαν άλλωστε; Για ν’αποφασίζουν. Αν είναι για κάθε νέα κρίσιμη απόφαση να στέλνουν σαν Πόντιοι Πιλάτοι το λογαριασμό της απόφασης και πάλι στους πολίτες, είναι σαν να δηλώνουν αδυναμία να έχουν άποψη και επιβολή για τις αποφάσεις τους. Η ΑΝΑΠΟΜΠΗ στο λαό των δικών τους αποφάσεων συνιστά αντικειμενική ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Τόχαμε ήδη προβλέψει πολύ πριν τη προεκλογική περίοδο ότι ο συγκυριακός τρόπος με τον οποίο γιγαντώθηκε λόγω των συγκυριών ο ΣΥΡΙΖΑ και έφτασε να γίνει αντιπολίτευση, δεν προμήνυε κάτι καλό. Το αναβολικό που λέγεται ψέμα και προεκλογική απάτη ήταν ήταν εγγύηση μεσοπρόθεσμα νοσηρού πολιτικού σκηνικού. Σκεφθείτε ότι δεν κατάφερε να διαχειριστεί την απάτη ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ με έμπειρα πολιτικά στελέχη-μερικοί μάλιστα εξαιρετικά αξιόλογοι. Πώς θα το κάνουν οι επί της ουσίας και από κάθε άποψη ερασιτέχνες ΣΥΡΙΖΑίοι; Προβλέπονται δύσκολες κοινοβουλευτικές μάχες και τίποτα δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η συγκυβέρνηση αυτή θα ανταπεξέλθει σ’αυτές. Είναι ακριβώς εκεί, μ’αυτή την αιτία που βλέπω τις σπασμωδικές κινήσεις και την προσφυγή στο Δημοψήφισμα, που ουσιαστικά θα είναι μεν για το ΣΥΡΙΖΑ μια προσπάθεια ΑΝΟΗΤΗΣ ηρωικής εξόδου από τα αδιέξοδα του, που όμως θα είναι η ταφόπλακα των στρατηγικών σχεδιασμών σαράντα ολόκληρων χρόνων εξ αιτίας μιας ατυχούς κακής συγκυρίας που την ξέρουμε σαν οικονομική κρίση. Δεν βάζεις μια τέτοια στρατηγική θυσία στο βωμό καμιάς συγκυρίας. Δεν μπορεί το οργισμένο θυμικό που γεννά αυτή η συγκυρία να το κάνεις κριτή μιας τέτοιας στρατηγικής. Είναι σαν να κατεδαφίζεις ένα οικοδόμημα επειδή παρουσίασε ρωγμή στο τελευταίο του όροφο.

Δεν ξέρω ποιες θα είναι οι εξελίξεις σε περίπτωση που οι αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ(μην τους ξεχνάμε κι αυτούς)πάρουν έκταση. Αυτό που βλέπω είναι ότι ένα μήνα μετά τις εκλογές το πολιτικό σκηνικό μοιάζει να ξαναγίνεται ρευστό. Όσο είναι καιρός λοιπόν και τα πράγματα είναι ακόμη ήπια ας κοιτάξουν οι πολιτικές δυνάμεις να ανοίξουν διαύλους επικοινωνίας μεταξύ τους έτσι ώστε να διαμορφωθούν συνθήκες ασφαλών εναλλακτικών που θα περιλαμβάνουν όμως και τον ΣΥΡΙΖΑ-πρώτα αυτόν. Άρα το κυβερνητικό κόμμα, αν θέλει να μείνει συνεπές στην ευρωπαϊκή στρατηγική να έχει plan B για τυχόν νέες συμμαχίες σε περίπτωση που έχει τόσες και τέτοιες διαρροές που να επιβάλλουν νέα σχήματα.

Και φυσικά να τελειώνει πια μια για πάντα η ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ της Ευρώπης και των δανειστών. Καλά θάταν να μην υπάρχουν αλλά είναι ασυγχώρητος ναϊβισμός να πιστεύουμε ότι με συμβατά πολιτικά μέσα θα τους καταργήσουμε, αυτούς και τις απαιτήσεις τους. Ο λόγος που ζητώ να πάψει αυτή η διαμονοποίηση δεν είναι γιατί τους φοβάμαι ή γιατί νοιάζομαι να μην αδικηθούν αλλά για να χαλαρώσει η λαϊκή ψυχή και να μην αφιονίζεται με τις μεταφυσικού χαρακτήρα ψευδαισθήσεις που μπορεί να γεννά η δαιμονοποίηση. Πρέπει όλοι να προσγειωθούμε στο έδαφος και να δούμε τα πράγματα κατάματα και απροκατάληπτα.

Advertisements

One thought on “Διαχείριση ψεύδους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s